Amélie Bouvier (FR, 1982)

Amélie Bouvier is een Française met Portugese roots - ze werkt en leeft in Brussel (BE). Haar parktijk wil een vertaalslag maken van historisch astronomisch onderzoek - zo vertrekt Bouvier vanuit de astronomie om hedendaagse vraagstukken te formuleren die gelinkt zijn aan ons collectieve culturele geheugen. Volgens Bouvier zijn specifiek astronomen, en wetenschappers in het algemeen, de machinisten van de wereld - zij proberen niet alleen het bestaan te verklaren, maar zij bepalen ook de beeldvorming van de essentie van het leven zelf. Zij gieten abstracties in behapbare diagrammen, foto’s, vergelijkingen en illustraties. Voor Bouvier is wetenschappelijke beeldvorming niet zomaar een niche onderzoek dat los staat van de maatschappij - wetenschappelijke beeldvorming is verweven met ideologieën en maatschappij gebonden overtuigingen. Het is bijna een onderbouwd zingevingssysteem dat vanuit overtuiging wetenschap in beeldtaal giet. Als dusdanig twijfelt Bouvier dan ook aan de neutraliteit van het beeld. Objectieve beeldvorming binnen de wetenschappen is eenvoudigweg niet mogelijk.

 

Bouvier is bijzonder geboeid door de lucht, de grens met het vacuum van de ruimte en door de sterren. Voor haar vormen de sterren een landschap - sterrengroepen zijn clusters van hete gassen maar evenzeer metaforen waarop we onze socio-politieke tegenstellingen kunnen projecteren. Bouvier’s werk is steevast gebaseerd op historische feiten, data and visualisaties. Ze is probeert gaten in onze kennis aan te duiden en gebruikt hiervoor vaak speculatief beeldmateriaal. Op deze wijze probeert ze verborgen systemen bloot te leggen of alternatieve potentialen aan te boren.

 

Haar installaties werden reeds getoond te Greylight Projects (Brussels, BE), Museo Patio Herreriano (Valladolid, SP), Javier Silva Gallery (Valladolid, SP),… She naam deel aan diverse groep expo’s te Galeria da Boavista (Lisbon, PT), PLUS-ONE gallery (Antwerp, BE), the Verbeke Foundation (Kemzeke, BE). Haar werk werd geïncorporeerd in de 16th Internationale Cerveira Kunst Bienniale. Ze was She geselecteerd voor de ISELP prize “Hors d’Oeuvre” in Brussel en ontving de titel ‘best emerging artist’ te Just Mad in Madrid (SP). Ze was een finalist voor de prestigieuze CIC’Art Prize. Daarnaast is Bouvier een actief lid van de “Uncertainty Scenarios”, onder de vleugels van Enough Room for Space (Drogenbos, BE). Haar werk wordt vertegenwoordigd door Harlan Levey Projects, Brussels, (BE).

www.ameliebouvier.com

English (pdf)

Over het werk

‘Reach Outside Eyes’ (2017

68,0 x 39,0 x 14,5 cm

UV-gevoelige inkt, zeefdruk op canvas, diverse inkten, hout, glas

De Engelse chemica en and crystalkundige Rosalind Franklin is misschien wel het best bekend voor haar werk aan de X-ray diffractie - meer bepaald: het specifieke beeld "Foto 51". Door middel van paracrystalline-gel bestaande uit DNA strengen, identificeerde de foto op kritische wijze de structuur van DNA. Het was als dusdanig het eerste echte concrete stukje bewijsmateriaal. Het DNA was uitgepuurd door Raymond Gosling, een afstuderend student die onder Franklins supervisie werkte in mei 1952 aan het Londonse King's College. Ondanks dat dit onderzoek een hoeksteen vormde in de algemene research binnen de genetica - werd Franklin losgetrokken van een verdere dialoog met haar collega’s. Dit eenvoudigweg omdat zij, als vrouw, toch niet het eerste bewijs van DNA zou kunnen vinden en vervolgens met de buitenwereld zou communiceren. In de daaropvolgende jaren zorgde dit voor sterke kritiek aan het adres van King's College.

 

Amélie Bouvier's installatie "Reach Outside Eyes" bestaat uit een zeefdruk van "Foto 51", die vervolgens bedekt wordt door een inkt-tekening op oliebasis. Hierdoor wordt het moeilijk om de twee afzonderlijke beelden van elkaar te onderscheiden - de tekening lijkt verweven met de foto 51. Bouvier probeert als het ware Franklin's werk opnieuw naar de voorgrond te brengen. Hoe? De zeefdruk van "Foto 51" is met UV bestendige inkt gedrukt. De tekening daarentegen kan niet tegen UV licht. Langzaamaan verbleekt de inkt - en wordt het pure beeld gescheiden van de ruis. Bouvier speelt met de kracht van de zon, met het element tijd en met vergankelijkheid. Het verbleken van het beeld lijkt verbonden met het verbleken van de waarheid, het verbleken van reputaties. Finaal is dit werk een ode aan het leven en werk van R. Franklin. Tegelijkertijd is het een kritiek op een paternalistische wereld waar oneerlijkheid in het vaandel wordt gedragen. Ook de wetenschappelijke wereld staat bol van de onderhuidse spanningen en de verborgen politieke agenda’s. Bouvier zoomt in op zingeving, verklaringen en wetenschap - op een wijze die ook de socio-politieke tijdsgebonden narratieven bloot legt.

Kunstenhuis Marktstraat 100, 8530 Harelbeke

  • White Instagram Icon
  • Facebook Clean