Athar Jaber (IT, 1982)

Athar Jaber is een beeldend kunstenaar gespecialiseerd in steenkappen. Steen ligt aan de basis van zijn oeuvre. Vanuit steen vertrekt Jaber om naast sculpturen ook een resem performances, conceptuele installaties, foto’s en teksten te realiseren. Zijn werk werk in vele internationale contexten getoond. Recente solo tentoonstellingen zijn o.a.: ‘Where Pain Becomes Beauty’ (Palazzo Medici-Riccardi, Florence, 2015) and ‘Offerings’ (National Museum of Fine Arts, La Habana, Cuba, 2018), groepstentoonstellingen zijn ‘The Curated Space’ (Mall Galleries, London, 2016), West Bank, 2017), ‘Future Genealogies’ (6th Lubumbashi Biennial, Congo, 2019) en andere.

 

Jaber’s oeuvre is intens. Kappen in steen is kappen in tijd. Wanneer een beeldhouwer hamer en beitel gebruikt hanteert de kunstenaar in feite een combinatie van twee wapens: de beitel is het ultieme steekwapen, de hamer een geperfectioneerde knuppel. Een beeldhouwer kan materiaal toevoegen - wanneer hij werkt in was of klei. Een houwer kan ook materiaal wegnemen. Dit waneer die werkt in steen. Hakken in steen is een agressieve daad. De repetitieve slabewegingen lijken bijna op machinegeweervuur. In contrast met het slaan op de steen is het schuren bijna een daad van liefde. De handen in een ultieme positie, zacht heen en weer glijdend over het materiaal. Beeldhouwen is inspanning. Beeldhouwen is geweld. Beeldhouwen is liefde. De daad op zich is performatief. Jaber creert beelden met imperfecties. Het zijn op zich zelf staande sculpturen die vaak, nadat ze zijn afgewerkt, overgeleverd worden aan nieuwe activiteiten; Jaber experimenteert met zuren, explosieven en kogels om zijn creaties hun finale vorm te geven.

 

Athar Jaber’s oeuvre is onderdeel van diverse privé- en publieke collecties, o.a. de bekende Barjeel Art Foundation, The Palestinian Museum, het Nationale Museum van de Schone Kunsten te Havana en het FAO hoofdkwartier te Rome. Naast zijn artistieke carière is Jaber ook docent als Associate Professor aan de Koninklijke Academie te Antwerpen. Momenteel is hij doctoraatsonderzoeker aan de Universiteit van Antwerpen.

www.atharjaber.com

English (pdf)

Over het werk

(zonder titel) (2018)

28,0 x 15,0 x 15,0 cm (3 x jars)

Wit Carrara marmer, honing, rode wijn, olijf olie, glazen bokalen met deksel

Jaber’s oeuvre zit vol van de persoonlijke connotaties - hij verwerkt liefde, agressie, emotie en fysicaliteit in steen. Zijn kunstwerken komen tot stand door materiaal weg te nemen. In feite zijn de sculpturen reeds aanwezig in de steen. De kapper moet het werk ‘zien’ en herkennen om het tevoorschijn te laten komen. Wegnemen van materiaal om wat onzichtbaar is, zichtbaar te maken - het is een bijzonder besef. Tegelijkertijd vraagt Jaber zich af wat er met het restmateriaal gebeurd. Zijn de weggekapte stukken steen en stof en gruis minder waard? Zijn ze deel van het kunstwerk en moeten ze samen getoond worden?.

 

Speciaal voor de tentoonstelling 404 - Page Not Found, duikt Jaber in zijn archief. Hij verzamelt sinds jaar en dag steengruis van de beelden die hij kapt. Hij toont 3 glazen bokalen. Iedere bokaal is gevuld met overschotten wit Carraramarmer. Vervolgens vulde Jaber iedere pot met een vloeistof: honing, olie en rode wijn. Door de poreuze eigenschappen van het marmer zullen de stenen mettertijd de vloeistoffen opnemen - en verkleuren.

 

De vloeistoffen zijn symbolisch. Jaber flirt hier met de kunstgeschiedenis waarbij het merendeel van de klassieke sculpturen opgebouwd zijn rond religieuze en/of symbolische verhalen. Zo verwijst de bokaal met honing naar ‘het land van melk en honing’ - een utopische wereld uit de klassieke Oudheid waar de duale spanning tussen goed en slecht niet bestaat (het Aards paradijs?). Honing is een kernsymbool dat in diverse klassieke culturen voorkwam. Rode wijn wordt vaak in analogie gebruikt met (Goddelijk) bloed. Wijn is daarbij een zuur dat langzaamaan de kalk in het marmer oplost. De stenen verkleuren niet alleen - maar lossen tevens geleidelijk op. Als laatste item bespreken we de bokaal met de olie. Olie was een kostbaar product - het was in de Oude Tijd een brandstof voor lampen en staat als dusdanig bekend om diens ‘verlichtende’ eigenschappen (zowel fysieke als mentale verlichting). Daarnaast was olie een goed dat geconsumeerd werd én gebruikt tijdens (rituele) reinigingen.

Kunstenhuis Marktstraat 100, 8530 Harelbeke

  • White Instagram Icon
  • Facebook Clean