Nina De Vroome (NL, 1984)

Nina de Vroome is een Nederlandse kunstenaar, filmmaker, docent en auteur. Ze woont en werkt in Brussel (BE). Ze studeerde film aan KASK / School of Arts Gent en studeerde af met ‘Waves’ (2013). Haar oeuvre omvat ‘Een idee van de zee’ (2016) en ‘Het geluk van honden’ (2018). Haar films werden vertoond op internationale festivals zoals Visions du Réel en International Film Festival Rotterdam. Ze is een schrijver en redacteur voor het Sabzian-platform en is betrokken bij verschillende educatieve projecten.

 

Als beeldend kunstenaar maakt ze eenvoudige collages, vaak met slechts een handvol uitsneden. Hiermee probeert ze de originele inzichten en interpretaties die aanwezig zijn in de afbeeldingen te veranderen. Door met de collage de individuele betekenissen doorbreken roept ze nieuwe interpretatielagen op. Ze is geïntrigeerd door geschiedenis en wetenschappen, maar ook door de hedendaagse globale wereld.

www.ninadevroome.be

English (pdf)

Over het werk

‘Akenaton’ (2015)

41,5cm x 35,5cm x 3,0cm

Uitgesneden papier, lijk, unieke houten kader door Atelier Derycke

Als De Vroome aan een nieuwe collage begint, vertrekt ze vaak van verschillende oude boeken. De foto's, tekeningen en afbeeldingen bladeren snel voorbij. Na een tijdje stopt ze. De beelden die ze zich herinnert of die weer in haar opkomen, zijn bijzonder. Zo weet ze dat deze afbeeldingen moeten worden gecombineerd. Ze hebben een connectie en het is alleen haar taak om deze connectie te visualiseren.

 

De ‘Akenaton’-collage is net zoals een onmogelijke tijdreis. Het ene beeld is het oppervlak van de maan (een foto uit een oud geschiedenisboek) en het tweede beeld is een stèle - een gigantische Egyptische zandsteen die de vader van Toetanchamon met zijn gezin voorstelt. Wat direct opvalt is de gelijkenis in de textuur en het oppervlak van de zandsteen en het maanoppervlak. Als we de stèle van dichterbij bekijken, zien we een gebeeldhouwde zon in de rechterhoek. In het oude Egypte was de zon het belangrijkste object, waardoor de Ra - de god van de zon - ook de belangrijkste god was. Khonsu was de maangod. En net als yin-yang in het oude China waren ook Ra en Khonsu met elkaar verbonden. Ook wetenschappelijk gezien zijn ze verweven: de maan is een rots en produceert geen warmte en licht. Het leent licht van de zon.

Kunstenhuis Marktstraat 100, 8530 Harelbeke

  • White Instagram Icon
  • Facebook Clean