Liesbeth Vanheuverswijn (BE, 1989)

Liesbeth Vanheuverswijn is een jonge kunstenares uit Oost-Vlaanderen. Ze is tekenaar. En ze is naar eigenzeggen niet zozeer bezig met bewust tekenen - maar beoefent eerder een spel waarbij concentratie afgewisseld wordt met kleine ogenblikken van verstrooiing en foutjes. Het zijn die foutjes die onbewust de tekening sturen en ervoor zorgen dat er nieuwe zaken groeien. Die kunnen binnen de grenzen van de tekening onderzocht en verder ontwikkeld worden - of - bewust genegeerd. Die spanning is wat Vanheuverswijn drijft.

 

Voor Liesbeth is alles interessant. Haar voorliefde gaat uit naar het grijs van grafiet. Kleurpotlood is vaak hard en brutaal. Grijstonen zijn zacht - ze dragen een onbewust potentiëel in zich. Grijs kan, met de nodige verbeelding, ieder kleur worden. Grijs is rustig en mysterieus.

 

Vanheuverswijn houdt van humor - verborgen details en grapjes sieren haar creaties. Ze is geïnspireerd door de wondere wereld van de fysica en bladert olijk door boeken met diagrammen, stervende sterren en wiskundige berekeningen. Daarnaast heeft Vanheuverswijn ook een zwak voor fauna en flora. Op een eigenzinnige en rustige wijze combineert ze beide interessevelden in haar tekeningen.

 

Vanheuverswijn tekent al jaren - maar ze kwam nog maar recent voor de eerste maal met haar werk naar buiten. Tijdens de gallerie solo ‘Marvelous Organization of Living Things’ te Rossicontemporary, Brussel, gooide ze hoge ogen. Ze toonde er 14 tekeningen van diverse afmetingen - klein en groot, licht en donker. Ze combineerde formaten en lijmde haar papieren werkjes op alumnium dragers. Op deze wijze blijft het blad autonoom en wordt het niet begrensd door de strengheid van een kader.

 

Vanheuverswijn woont en werkt met haar vriend in De Pinte, nabij Gent.

www.liesbethvanheuverswijn.be

English (pdf)

Over het werk

‘(zonder titel)’ (2020)

32.0cm Å~ 40cm

Grafiet potlood op papier - verlijmd op aluminium

In functie van het onderwerp van de 404-tentoonstelling in Harelbeke koos Vanheuverswijn voor twee tekeningen die tijdens de lockdown ontstonden. Ze probeerde uit te gaan van iets wat ze niet wist - of niet begreep. En gaf haar onwetendheid op een ongedwongen wijze vorm. Opnieuw putte ze inspiratie uit de wetenschap. Ze combineerde informatie over de oneindigheid van het heelal - wat ligt er buiten onze waarnemingsgrenzen? Met scherpe berichtgeving over wolken, stratosfeer en het micro-leven dat hierin huist.

 

Toen Vanheuverswijn benaderd werd om deel te nemen met de expo ging het gesprek als snel over de potentiële wetenschapsobjecten - wat zijn ze en hoe zouden ze gekozen worden. Haar fascinatie voor de ruimte kanaliseerde in de concrete vraag of het al dan niet mogelijk zou zijn om haar tekeningen in relatie te plaatsen met een echte meteoriet.

 

Als bij wonder geschiedde het. Een meteoriet uit de negentiende eeuw werd gevonden. Dit bijzondere object is slechts een onderdeel - de meteoriet werd ooit in drie delen gebroken (ter onderzoek). Zo blijkt dat de meteoriet voor het grootste deel bestaat uit metalen die amper voorkomen op aarde. Op deze wijze draagt ook de meteoriet perfect bij tot het concept van de ‘page not found’.

 

Vanheuverswijn tekent. Ze benoemt haar werken nooit. Anoniem gaan ze door het leven - gesterkt met de visuele autonomie die ze bezitten

Kunstenhuis Marktstraat 100, 8530 Harelbeke

  • White Instagram Icon
  • Facebook Clean