Isabel Cavenecia (USA, 1990)

Cavenecia is een Nederlands-Amerikaanse video kunstenares. Als kind volgde ze haar ouders over de hele wereld en groeide in verschillende landen op. Zo woonde ze in Zuid- en Latijns Amerika en op verschillende plekken in Europa. Momenteel resideert ze in Berlijn, Duitsland. 

 

In 2014 behaalde ze haar BA in autonome kunsten aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Den Haag. Ze presenteerde haar werk reeds op diverse internationale plekken: van STROOM (NL), en IMPAKTUtrecht (NL), KINOglaz Nijmegen (NL) tot in België en Duitsland. Naast haar activiteiten als video kunstenares is ze ook een multimediaal artiest. 

 

Cavenecia is een intuïtieve maker die gefascineerd is door technologie. Ze probeert op een welbepaalde wijze de perfecte mens te creëren. Hiervoor gaat ze digitaal aan de slag. Ze bouwt in de virtuele ruimte mensachtige figuren - deze zijn steevast gestileerd en esthetisch. Hierdoor lijken ze vaak hol en/of leeg - als waren het poppen. Voor Cavenecia staat de technologische ontwikkeling van de mens in relatie met de natuur. Ze linkt de (dis)connectie mens- natuur vaak met herkenbare verhalen, ontleend aan populaire wetenschap en/of een spirituele / mythologische achtergrond. 

 

Water is het oudste element in het universum. Het komt dan ook in bijna al haar werk terug. Haar werk is vaak grappig en kleurrijk - maar dit verhult een zware ondertoon waarbij zelfanalyse van de mens als soort centraal staat. 

www.isabelcavenecia.org

English (pdf)

Over het werk

‘Monk’ (2020)

3 kortfilms in loop (7min.)

video

Ode aan een overstroomde wereld. Een monnik. Dansend. Een parel in een schelp. Een wereld die zich opent en toch sluit. De parel is een spiegel. We zien onszelf. Mensen. Met huid van plastic. Omhulsels van perfectie. Alles blijkt plastic. Zelfs het water is plastic. We hebben alles verwoest. En bouwden met de restanten moules die we opgoten met hete kunststoffen. Zodoende zijn de bomen gemaakt van PET3 en mensen anoniem. Voor altijd perfect - in een wereld waar niets nog leeft.

Ode aan een overstroomde wereld. Hipster kleuren en een vocabulaire die niemand begrijpt. Wetenschap als beeldtaal en pseudo-religie die eromheen danst. Groen als kleur van frisse appels, luchtverfrisser en gif.

We zijn fragiel. En vol angst. We maken kunst als wapens tegen de angst. We begrijpen wie we zijn. Maar niet waar we vandaag komen. We geven de wereld vorm. Vanuit een vormgeving die we zelf niet hebben gestuurd. We bedenken weinig. We voeren uit.

Cavenecia volgt haar buikgevoel. Ze associeert. Haar video’s zijn sculpturen in tijd en ruimte - beeld per beeld en frame per frame klikt alles vooruit. Drie verschillende kortfilms worden in de kelderruimte afgespeeld. De ruimtes - ondergronds - hebben als centraal thema ‘aarde’. Ze maken verbindingen met het vagevuur, tombes en sarcofagen. Als we deze vergelijking doortrekken dan is het water in het werk van Cavenecia zoals de Styx die door de onderwereld glijdt.

Kunstenhuis Marktstraat 100, 8530 Harelbeke

  • White Instagram Icon
  • Facebook Clean