Jan Vandeplancke (BE, 1997)

Vandeplancke studeerde in 2019 (MA) af aan LUCA School of Arts te Gent (BE). Vandeplancke is origineel een graficus die zijn werkwijze omgooide en een begon te werken in hout én gevonden materialen. Zijn werk zit boordevol humor. Hij is voornamelijk geïnspireerd door de ons omringende dagdagelijkse wereld; een cartoon, an oude film, maar evenzeer standaard gebruiksvoorwerpen of wetenschappelijke instrumenten vormen het startpunt voor zijn vormelijk onderzoek. Vandeplancke’s sculpturen zijn compact en speels. Hij besteedt evenveel aandacht aan de verpakking, de achterzijde en de presentatie als aan het werk zelf.

 

Vandeplancke is een kunstenaar van een nieuwe - jonge generatie. Hij is een meester van de communicatie en verbindt feilloos zijn oeuvre met de digitale wereld. Op een doordachte wijze connecteert Vandeplancke al zijn creaties - het zijn weerspiegelingen van enerzijds een persoonlijke narratief en anderzijds de wereld in verandering.

 

In de tentoonstelling opgebouwd rond zijn MA-presentatie, met als titel ’Tell Don’t Show, Show Don’t Tell’ gedroeg Vandeplancke zich bijna als magiër: hij probeerde onzichtbare elementen zichtbaar te maken. Vandeplancke spendeerde verschillende dagen nabij de site. In functie hiervan organiseerde hij zijn eigen solo-one-man-artist-in-residency. Een eenvoudige kampeertent was zijn performatieve residentie ruimte. Op deze wijze speelde hij het spel van de kunstenaar als onderzoeker - activist - herrieschopper - maar probeerde hij evenzeer de ‘verloren’ publieke ruimte te her-claimen. Als klap op de vuurpijl plaatste hij een bordje “Artist in Residence” nabij de site. Op deze wijze verklaarde hij zijn actie maar probeerde hij zich ook in te schrijven in een wereld waarbij iedereen een vals zeggenschap opeist.

 

Jan werkt vaak samen - zo heeft hij een vaste collaboratie met bevriende artiesten Toon Boeckmans en Nello Margodt onder de titel THE NARROW WHEELBARROW - om dit te kaderen creëerden de 3 een houten kruiwagen als metafoor voor hun samenwerking. Hij woont en werkt in Gent.

www.grund.be

English (pdf)

Over het werk

‘Kin-Klop-Dag’ (2020)

26,0 x 55,0 x 2,5 cm

Hout, multiplex van populier, schuurpapier (rood), aquarel, houtlijm

De Nederlandse taal is rijk aan spreuken, zegswijze en metaforen. Een zeer mooi gezegde is ‘op de kin kloppen’. Dit wordt vaak in contexten gebruikt alwaar er een gebrek is aan voedsel. In plaats van het ritmisch herhalen van het malen der tanden wordt deze bijt-actie ingeruild voor het ritmisch kloppen op de kin met de vuist.

 

De actie kan breder gelezen worden - de eigen vuist tikt zacht tegen de kin. Er is hier geen sprake van pijn. Maar de vuist wordt ook veelvuldig gebruikt om iemand -letterlijk op de kin te kloppen- in een gevecht. Deze afgezwakte vorm van zelfpijniging splitst het ‘ik’ op in twee: er is de ik die klopt op de kin en de ik die ontvangt.

 

Vandeplancke maakt een sculptuur op een ambachtelijke wijze - hij gebruikt geen elektronische apparatuur. De kleine houten tandjes zijn met een fijn zaagje handmatig uitgezaagd. Ze zitten los in de houten drager. Alsof de tandjes eruit zijn geklopt tijdens een gevecht met het ‘ik’. De binnenzijde van de sculptuur bestaat uit schuurpapier. Vandeplancke gaat meesterlijk te werk. Schuurpapier bestaat uit kleine zandkorreltjes gelijmd op een papieren drager. Zand in de mond is ons allen welbekend. Het gaat gepaard met de idee dat zand goed voor ons is, daar het de maag schuurt en het lichaam zuivert.

 

Vandeplancke gebruikt zijn materialen op een doordachte manier. Door goed gebruik van technieken en materialen vertelt hij verschillende verhalen. Er valt niets te begrijpen maar wél veel te associëren.

Over het werk

‘Growing Pains’ (2020)

30 x 20 x 10 cm

Sculptuur uit zacht sparhout, metaalwerk en potlood / verf

Ook dit kunstwerk staat op zichzelf. Het verbeeldt de groeipijnen waar we allemaal vroeg of laat mee geconfronteerd worden. Het werk is een mysterie. Hoe kan het plantje groeien uit een flesje dat op zijn eigen bloemetje staat? Loopt toekomst en verleden door elkaar? Dit werk van Jan Vandeplancke is een fysieke manifestatie van de titel - en als dusdanig een sleutelwerk van de tentoonstelling.

Kunstenhuis Marktstraat 100, 8530 Harelbeke

  • White Instagram Icon
  • Facebook Clean